środa, 28 marca 2018

A story never told

Slavyan Stoyanov – The peoples of Ancient Europe


za:
https://web.archive.org/web/20161114165511/https://arcodabara.wordpress.com/2015/12/19/a-story-never-told/
-----
1. Sumerian researcher A. Kifisin: “The ancestors of Rumanians had a powerful influence upon the whole ancient world, respectively upon old Ellada, old Egypt, Sumer and even China.”


2. Pythagoras (580 B.C. – 495 B.C.), Law 1143: “Travel to the Getes, not to give them laws, but to learn from them. There the fields are boundless, all lands are common.”


3. Homer about the Getes: “Out of all the peoples, they are the wisest.”


4. Herodotus, Histories, Book IV: “The Getes are the bravest and most righteous of Thracians.”


5. Plato (427 B.C. – 347 B.C.), student of Socrates and professor to Aristotle, in the dialogue CARMIDES reveals a discussion between Socrates and Carmides, where the professor explains to Carmides what he had learned from a ‘Thracian’ doctor when he was in the army: “Zamolxis our king, who is a god, tells us that the same we ought not try to take care of our eyes without acknowledging the head, not even the head can be taken care of, without acknowledging the body. So, we have to take care of the body, as well as the soul, altogether. Here is why the Greek doctors are not experienced in many illnesses, because they do not know the whole they have to take care of. If this whole is ill, the part cannot be healthy, because all things good and bad, for the body and for the man in his wholeness, come from the soul and out of it they flow like out of a spring, from the head to the eyes. Therefore firstly, let us heal the spring of harmfulness, so that the head can enjoy health, so like the rest of the body. Friend, the soul can be healed through incantations. These incantations are the beautiful words which give birth to the wisdom within the souls.”


6. Dionysius the Areopagite (1st century A.D.): “The following will be about the biggest land that spreads from Asia Minor to Iberia and from Northern Africa to beyond Scandinavia […] The great land of Dacians.” (Fontes, I, p. 529)


7. Marco Merlini, Italian archaeologist, about the Tărtăria tablets and the bones found along with them: “The bones, as well as the tablets are very old. It is a certainty. It is our turn to think that writing began in Europe, 2.000 years before the Sumerian writing. In Romania we have a great treasure, but it does not belong only to Romania, but to the whole of Europe.”


8. Friedrich Hayek – Austrian philosopher: “Rumanians are the people of Europe who were born Christians.” (A few years ago the ambassador of Vatican at Bucharest, in the Academy theatre, said the same).


9. Wilhelm Hoffmann – Description of Earth: “Indeed, nowhere will you find a power of faster understanding, a mind more open, a spirit more alert, accompanied by the gracefulness of being, like one finds with the latter Rumanian. This nation, risen through instruction, should stand in front of the spiritual culture of humanity. And as an addition, its language is so rich and harmonious, it should fit the most cultivated nation on Earth.”


10. Marija Gimbutas – professor at U.C.L.A. – Civilization and Culture: “Romania is the hearth of what I named Old Europe, a cultural entity of 6.500 – 3.500 B.C., based on a matriarchal society, theocratic, peaceful, loving and creators of art, that preceded the patriarchal Indo-Europeanized societies of warriors from the bronze and iron age. It became evident that this ancient European civilization precedes the Sumerian by millennia. It was a period of real harmony, in full agreement with the creator energies of nature.”


11. Louis de La Vallée-Poussin (Histoire du monde. Indo-européens et Indo-iraniens. L’Inde jusque vers 300 av. J.C.): “The inhabitants of northern Lower Danube can be regarded as the places of origin of Indo-European languages, meaning the ancestors of Humanity.”


12. Gordon W. Childe (1926, The Aryans: A Study of Indo-European Origins): “The primary places of Dacians must be searched on the territory of Romania. Indeed, the placing of the main center of formation and expansion of Indo-Europeans must be made at the north and south of the Danube.”


13. Eugène Pittard (1917, La Roumanie – Valachie, Moldavie, Dobroudja): “The ethnic ancestors of Rumanians climb undoubtedly up to the first ages of humanity, the Rumanian Neolithic civilization representing only a recent chapter of the country’s history.”


14. Daniel Ruzo (1968) – Peruvian archaeologist, anthropologist and writer (La historia fantastica de un descubrimiento): “The Carpathians are in a region of the world, where the European center of the oldest culture known today was situated.”


15. William Schiller – American archaeologist (Where was civilization born?): “Civilization was born where the Romanian people live today, spreading to the east and the west (…) 13.000 – 15.000 years ago.”


16. John Mandis: “The oldest discoveries of some writing symbols were made at Turdaș and Tărtăria.”


17. Per Olof Ekström: “The Rumanian language is a key-language that influenced, for the most part, all European languages.”


18. The Romanian scientific researcher Gabriel Gheorghe according to the University of Cambridge (The Cambridge History of India): “In the 5th millennium B.C., the Getic Carpathian space was the only space inhabited in Europe; The Carpathian, Getic or Wallachian space has represented the OFFICINA GENTIUM in antiquity, it has fueled with people and civilization, India, Persia, Greece, Italy, Germany, France and the so called Slavic space; The Vedas, the oldest literary monuments of humanity were created in the center of Europe. The primary phase of the Vedic culture began in the Carpathians, most likely in Ardeal. From Ardeal come the ancestors of Indians, Persians, Albanians, Greeks, who left for Macedonia and Thessaly, the Latins, Celts, Germans and the ancestors of Slavs, who came out through the Moravian defile.”


19. Jawaharlal Nehru, ex-Prime Minister of India (Discovery of India, Bucharest, The State Publishing House for Political Literature, 1956, p. 77 and 73): “The Vedas are the operas of Aryans who invaded the rich land of India. It is likely that the inclination towards agriculture to have been prompted by newcomers, by the Aryans who infiltrated India in successive waves, coming from Northwest.”


20. Bonfini: “The language of Rumanians could not be exterminated, although they are settled in the middle of so many barbarian peoples and they fight not to leave it no matter what, as they wouldn’t fight for a life, as they do for a language.”


21. Ludwig Schlözer (Russian Annals, 18th century): “These Volohs are not Romans, not Bulgars, not Wölsche, but Vlachs, descendants of a great and ancient bloodline of nations, of Thracians, Dacians, Getes, who even now have their own language and despite all oppressions, they live in Wallachia, Moldavia, Transylvania and Hungary in their millions.”


22. Michelet, Paris (1859), to Cuza’s emissary: “Do not envy the old nations, but look at yours. The deeper you will search, the more you will see life springing.”


23. André Armand: “Indeed this is one of the oldest peoples of Europe…be them Thracians, Dacians. The peoples have remained the same since the Neolithic era – polished stone era – until today, so sustaining the continuity of a nation by example, maybe unique in the history of the world.”


24. D`Hauterive (Memoir about the old and actual state of Moldova, Academic Publishing House, p. 255-257, 1902): “Latin is far from being the trunk of languages spoken today, it could be said that it is less in the nature of the first Roman spirit, that it changed more of its first words and if I wouldn’t fear of giving a paradoxical aspect to this just observation, I would say that it is the newest of all (languages), or at least of that in whose part are found less traces of the language of peoples from whom they were born. Indeed, Latin language comes from this tongue and the other languages, especially Moldavian, are this very tongue.”


25. Huszti András (1791, The Old and New Dacia): “The descendants of Geto-Dacians live today where their parents lived, they speak the language their parents used to speak long ago.”


26. Bocignoli (29.06.1524, at Răgusa): “Rumanians, about who I said that are Dacians.”


27. L.A. Gebhardi: “The Getes spoke the same language as the Dacians and had the same customs. The Greeks used to give the same name for the Getes of Bulgaria, Dacians of Moldavia, Wallachia, Transylvania and Hungary and believed that both Getes and Dacians come from Thracians.”


28. Abdolonyme Ubicini (The Origins of Rumanian History, Paris, 1866): “Dacians are the first ancestors of nowadays Rumanians. Ethnographically speaking, Dacians seem to be confused with the Getes, of the same origin, same language. About this view, all testimonies from the past agree.”


29. Jacob Grimm (The History of the German Language, 1785-1863): “The Dacian nomenclature for plants, kept by Dioscoride (Greek medic from the period of emperors Claudius and Nero) can also be found in the background of the German language.”


30. The Spanish Chronicles (25 – p. 179): “The Daco-Getes are considered to be the founders of the Spaniards.”


31-A. Carolus Lundius (The Chronicle of the Dukes of Normandy): “The Daco-Getes are considered to be the founders of the Nordic nations.”


31-B. Carolus Lundius (Zamolxis, Primus Getarum Legislator): “It has to be clear for everyone, the ones who antiquity named them with a distinguished admiration Getes, the writers named them afterwards, through a unanimous agreement, Goths. The Greeks and other nations took letters from the Getes. We find with Herodotus and Diodorus, direct opinions about the spreading of these letters.”


32. Leibniz (Collectanea Etymologica): “The Daco-Getes are considered to be the founders of the Teutons through the Saxons and Frisians, of the Dutch and Anglians.”


33. Miceal Ledwith (Ex-Counselor for Pope John Paul the 2nd): “Even though Latin language is the language of the Catholic Church and obviously the language of the Roman Empire much later, and as I suppose people don’t always know Rumanian is a Latin language, I think what is not often remembered is that Rumanian, or the ancestry of Rumanian is from where the Latin language came, not vice-versa. In other words Rumanian is not a Latin language, rather Latin is a Rumanian language. So, I want to salute those people from Bucegi Mountains and around Brașov and Bucharest. You are the ones who gave a great vehicle of western culture to the world (the Latin language).”


34. Carlo Troya (1784 – 1858), Italian historian: “No nation of the ones mentioned by the Greeks as barbarian, has a more certain and more older history like the one of the Getes/Goths. The purpose of my work, Getic or Gothic History, is divided in two parts and one of them shows that the Getes of Zamolxis and of Decebal had been the ancestors of the Goths of Theodoric of the Amals.”


35. Harald Haarmann, German savant: “The oldest writing in the world is that of Tărtăria – Romania. The Danubian Civilization is the first great civilization in history, preceding by thousands of years the Sumerian civilization.”


36. Paul MacKendrick (Europe, from the Atlantic to the Urals): “Burebista and Decebal created in Dacia a culture that only the narrow minded could qualify it as barbarian. Rumanians are the members of one of the most remarkable creator states of antiquity. Up in Maramureş there is a place marked as the center of the old continent.”


37. William Ryan and Walter Pitman, geologists (1995): “The place described in the Old Testament as being flooded is the one of the Black Sea.”


38. Robert Ballard, explorer (1999), confirms what William Ryan and Walter Pitman said.


39. Cavasius (The Administration of the Kingdom of Transylvania): “The Rumanian language has more latinity than Italian.”


40. Leclerc (Moldo-Wallachia, Paris, 1866): “In Italy, Spain and Galia, the peoples used to speak an idiom of an older formation under the name of Rumanian language, as in the time of Cicero.”


41. Clement of Alexandria (The Stromata, V-VI): “The barbarians weren’t only the discoverers of philosophy, but also of technology, science and art. I have to go further and clarify that the Greek philosophy stole from the barbarian philosophy. Most of the peoples had their apprenticeship between the barbarians. Plato praises the barbarians and reminds, as Pythagoras did, that they learned the most numerous and beautiful teachings by living between the barbarians.”


42. Benedict Spinoza: “At last, another burden of interpretation using this method of some teachings from the Scripture, stand in the fact that we don’t have them also in the language in which they were written the first time… Then the language is kept by the peoples, not only by the initiates, whereas the meaning and texts are kept only by the initiates and that is why we can easily conceive that they could falsify the meaning of the texts of one of the rarest books they had in their custody.”


43. Mark Pagel, professor on Evolutionary Biology, Reading University of London: “Over 10.000 years ago, in the Carpathian region there lived a nation who spoke a unique language, precursor to Latin and Sanskrit.”


44. Clémence Royer (The Bulletin of the Anthropological Society, Paris, 1879): “The Celts, Germans and Latins come from Eastern Europe and the traditions of the historic Aryans of Asia shows them as coming from the Occident. We have to search for the common cradle at the lower Danube, in this Pelasgian Thrace, that its language we ignore.”


45. Jean Laumonier (The French Nationality, Paris, 1892): “The Rumanian or modern Dacian is the true Celt of Eastern Europe.”


46. André Lefèvre (The Races and Languages, Paris, 1893): “The brown Celts that ethnography revealed their traces from Dacia to Armoric (Bretonnia) and Ireland, the blond Gals, peoples who spoke Indo-European dialects.”


47. Prof. Fabio Scialpi: “I am intrigued by the presence on the territory of Rumania, of a number of many toponyms of Sanskrit resonance.”


48. Bonaventura Vulcanius of Bruges (De literis et lingua getarum sive gothorum, 1597): “The Getes had their own alphabet long before the Latin one was born. The Getes sang using the flute, the deeds of their heroes, composing songs even before the foundation of Rome, that of which Cato says – the Romans started to do much later. I cannot be silent about the fact that I have always been the admirer, more than all of the others, of this name noble by excellence, of a nation who believes in the bottom of her heart, in the immortality of souls, where by my judgement, strongly condemning death, they gain an unbounded courage to achieve anything. As we can see, the Getic peoples have been like this always from nature. This nation was and still is, a nation unique and eternal.”


49. V. Titov, Russian archaeologist: “At Tărtăria emerged the oldest writing of humanity.”


50. Pope Nicholas the 1st to Michael the 2nd of Byzantium: “The Greeks name the Latin language, the language spoken by Scythians.”


51. Otrokocius: “That Priscus did not neglect to mention what were the languages spoken around Attila. He presumes by this, that some of the Huns, because of their links with the Romans, tried diligently to learn the Gothic language which is kindred to the Alanic and Ausonic. Whereas by Ausonic, they understand Wallachian, the corrupt Latin (vulgar).”


52-A. Trogus Pompeius: “Even Dacians are a branch of the Getes.”


53-B. Justinus about the Getes, after Trogus Pompeius: “Three times they achieved the dominion of Asia, but they themselves remained continuously either untouched, or undefeated by some foreign power. Darius the Persian king, they drove him out of Scythia through shameful escape; they crushed Cyrus and his whole army; Zopyrion, general of Alexander the Great, they made him disappear the same way with all of his armies; the Roman armies knew them from hearsay, they didn’t sense them. As well they founded the Parthian Empire and the Bactrian. Line of strong people, resistant to endeavors and wars, their body strength was astonishing; they didn’t do anything of what they would have feared of losing and victorious, they do not fierily want anything, except glory.”


54. Baudouin de Courtenay: “In Slavonic can be found many Rumanian words, especially in the language used by the Church.”


55. Fontes II, p. 19: The Belagines (The Divine Laws) “are the foundation of human civilization.”


56. Romanian Academician Ioan Aurel Pop: “In 1592, the century when the imperial commissaries were afraid that Maramureș will unite with Moldova, the aristocrats gathered a council at Târgul Sighetului and judged the situation of the borderlines of the village Borșa, which is close to the peaks of the mountains and its frontier fixed to Moldova. In this document from 1592, its editor who was a Magyar humanist, says: “Nothing I can do now, because I cannot give you the decision in Latin, since these people speak Sermo-Geticus.”, meaning the Getic language.”


57. Isidore of Seville (Historia de regibus Gothorum , Wundalorum et Suevorum): “Rome itself, the vanquisher of all nations, had to serve subdued and to receive the barring of the Getic triumph.”


58. Emperor Trajan (a fragment from his war journal ‘The Beautiful Dacians’): “Dacians do not present their god with a specific appearance, they honor Him just like the Parthians, in the form of a flame which burns endlessly in their temples. Because of immense respect which they show to this God and His prophet, Dacians honor the priests serving this god as well and never do they untie from their word. They give them practical lessons and instruct them even on military strategy. For the commoners to memorize more easily, they teach them by singing, these teachings and lessons about life.”


59. Klaus Schmidt, German archaeologist: “The peoples of the oldest civilizations of China and Japan had migrated during the Neolithic age, for the most part, from S-E Europe, from the region of Dnieper, Danube and the Balkans.”


60. The poet Martial, in one of his epigrams, wrote to Marcellin: “Soldier Marcellin, you leave now to carry on your shoulders, the northern sky of Hyperboreans and the stars of the Getic Pole that are barely moving.”


61. John Maridis, 1968, professor at University of London, states: “The Neolithic cultures Cucuteni and Gumelnița are maybe Europe’s richest.”


62. Japanese university professor Minoru Nambara, specialist in the history of civilizations, wrote: “Maramureș is the primordial village. It is a complex of realities that converge in feeling that here you find yourself in the primordial village. The peasants of Maramureș don’t come from anywhere. You have the feeling they came directly from the Heavens to Maramureș. In other countries you feel, you know the people came from somewhere, but here you don’t have this feeling. Here, in Maramureș, is the primordial man in his princely nobility, not primitive, in his beauty of a high civilization.”


63. In the beginning of our era, in a letter sent to the leader of Dacians – Cothyso, the Latin poet Ovid names him and his people “People descended from the Gods”. Six centuries earlier, the Greek poet Pindar, citing Phrenicus of Heraclea, wrote about the Dacians from the north of Ister (Danube): “The Hyperboreans live in the far parts, near Apollo’s temple. They are wholly unused at war and they come, as traditions say, from the kin of the old titans.”


64. Felix Colson (1862, Nationalité Et Régénération Des Paysans Moldo-valaques): “What was the dialect spoken by Vlachs? The philologists considered it as being imported from the Roman conquerors. It is but only an assertion. The idiom of Vlachs is that of the Pelasgians. It was formed for 30 centuries. It was spoken in the Pindus Mountains as well, 100 years before the conquest of Trajan’s soldiers. In Paeonia, in Pelasgonia, in Upper Macedonia, which Aeschylus names Pelasgia, in the cantons of Epirus and Thessaly, occupied by Pelasgians, the Vlach dialect was not borrowed from the masters of the world. Quite the contrary, the Romans spoke the language of Pelasgians. It is evident that the descendants of Pelasgians who live in great numbers, of hundreds of thousands, in the mountains which were the cradle of their ancient race that populates former Dacia, still talk the national language, which in Italy gave birth to the Latin language. We are not permitted to doubt that the Pelasgian nations were not the Latin nation. Everything concurs towards proving that their dialect became the Latin language. It is indisputable the Pelasgians contributed to the foundation of Rome. The Vlach dialect preexists. Right after the Roman conquest, it spontaneously revealed itself in Dacia, in Pannonia and the Pindus. The Vlachs of Dacia and European Turkey belong to the ancient family of Pelasgians. The Vlachs were and remained Pelasgian Dacians.”


65. The bishop Melito of Asia, cited by Eusebius of Caesarea in the Ecclesiastic History (175 A.D.): “The Christian philosophy, after it flourished between the barbarians, had spread in the empire.”


66. Robert Sheringham, De Anglorum Gentis origine disceptatio: “So even Pliny, Mela, Solinus, shows the Getes as the people of Thrace. All Thracians had been one nation, meaning the Getes, Mela confesses (1st century A.D.).”


“I have shown that the weapons of the Getes had been victorious in Scythia, Thrace, Dacia, Moesia, at the Ister and the Black Sea and I said that they had different names in those regions, because of the variety of their dwellings; but all of them were named Getes, with the same name, by the Greeks and the Latins. However, these (people), with the passing of time, brought their troops and standards to the last borders of Europe, and, an even more aggressive fact, they had managed and mellowed the fiery Romans, as well as Rome itself, and it is said that they had exhausted the Roman Empire so much, that from then on it was easier to be maneuvered by other peoples out of who most of them, catching the occasion, had become brave from then on, casting away their long slavery and tiresome barring. Then, for the first time, the Getes were known by the Romans and the Greeks under the name of Goths; however, since then they are named by writers sometimes Getes, sometimes Goths. About these (Getes/Goths), there is an absolute accordance at the old authors who lived in that time of the Gothic war;…Orosius who wrote his History during the century of the emperors Arcadius and Honorius (when the Goths, under Alaric’s rule had raided Italy), says that the Getes were of Gothic kin and that under the name of Goths they devastated the Roman Empire; soon, he says, those Getes who are now named Goths, about whom Alexander declared that they must be avoided, of whom Pyrrhus had been terrified and whom Caesar left alone, after they had all invaded the Roman provinces, because their dwellings and all their cities had been abandoned and emptied, and for a long time they had shown themselves frightening, are hoping now through appeals to obtain the association with the Romans by vow, although they could have obtained it by arms. Even Hieronymus (About faith, Book II, Chapter IV), when Ambrosius and others believe that Gog and Magog had been Goths, he confesses that the same Gog and Magog were never named Getes by the old authors…”


67. Professor Reynolds, University of Wisconsin: “The Getes, the greatest people of all Germanic peoples.”


68. Philostorgius, Ecclesiastic History (368 – 425 A.D.): “The Scythians beyond the Ister (Danube) whom the old ones named Getes and those who now call them Goths… Ulfilas was ordained bishop of the Christians from the Getic land.”


69. Hieronymus (345 – 420 A.D.): “There is authority (rightfulness) to name the Goths, Getes.”


70. Nicolao Petreio, 1695: “That the Getes were subsequently named Goths, there is no doubt.”


71. Virchow, 1874: “The Celts who constituted what we today call France, came here from the region of the Black Sea, ascending the Upper Danube.”


72. Theodor Mommsen: “Sprung from the same stalk, out of which were born the Hellenic peoples, Italics and Germanics, the Celts migrated without a doubt, so as these, from the oriental part of Europe.”


73. After he mentioned in his speech the troubles that Romania had gone through the communist regime, Pope John Paul the 2nd encouraged the Romanian people saying: “Romania bridge-country between the Orient and the Occident, crossroad point between Central Europe and Oriental Europe, Romania, the land that tradition names it with the beautiful title of “Saint Mary’s Garden”, I come to you in the name of Jesus Christ, the Son of God and in the name of Saint Mary. In the midst of a new millennium, build your future further on the hard rock of the Holy Gospel. With the help of God you will be the protagonist of a new period of enthusiasm and courage. You will be a prosperous nation, land of good making, peaceful and sympathetic nation. May God protect you and bless you always.”


74. Edgar Cayce (The Origin of Races – Readings):


READING: 364-13
(Question) Are the places designated for the beginning of the five races correct?
(Answer) As we find, these are changed, in that: Those in the Gobi, the yellow. The white – rather in the Carpathians than India, though this is the change to which they are made. The red, of course, in the Atlantean and in the American. The brown in the Andean. The black in the plain and the Sudan, or in the African.


READING: 364-13
(Question) Where was the Carpathian region?
(Answer) Aarat.
(Question) Where is the location? Is it on the map today?
(Answer) Southern part of Europe and Russia, and Persia and that land. Caucasian mountains.


READING: 364-13
(Question) Describe the earth’s surface at the period of the appearance of the five projections.
(Answer) This has been given. In the first, or that known as the beginning, or in the Caucasian and Carpathian, or the Garden of Eden, in that land which lies now much in the desert, yet much in mountain and much in the rolling lands there. The extreme northern portions were then the southern portions, or the polar regions were then turned to where they occupied more of the tropical and semi-tropical regions; hence it would be hard to discern or disseminate the change. The Nile entered into the Atlantic Ocean. What is now the Sahara was an inhabited land and very fertile. What is now the central portion of this country, or the Mississippi basin, was then all in the ocean; only the plateau was existent, or the regions that are now portions of Nevada, Utah and Arizona formed the greater part of what we know as the United States. That along the Atlantic board formed the outer portion then, or the lowlands of Atlantis. The Andean, or the Pacific coast of South America, occupied then the extreme western portion of Lemuria. The Urals and the northern regions of same were turned into a tropical land. The desert in the Mongolian land was then the fertile portion. This may enable you to form SOME concept of the status of the earth’s representations at that time! The oceans were then turned about; they no longer bear their names, yet from whence obtained they their names? What is the legend, even, as to their names?


PERSONAL NOTE:


GET (pronounced ‘Jet’) = Earth-born. In Rumanian, the word ‘gețuitor’ (viețuitor) means ‘living man’. Earth = Geea/Gaia (Geb/Gebeleizis), the same way the word ‘peasant’ in Rumanian is ‘țăran’ which also means ‘man of earth’, where earth = ţărână (in Rumanian).


Sarmatia/Sarmo-Getia/Dio Getia = The Holy Land/Land of God/Land of the Sun – meaning the heart or the hearth of Old Pelasgian Europe. Here we have the Getic Sea (Black Sea), Sarmizegetusa Regia that was the capital and the most important religious center of Dacians. In translation Sarmizegetusa = The Getes of Sarmis/Armis, where Sarmis is the protector of this sanctuary. He was named by the Greeks, Hermes. We also find here the Getic Pole (Polus Geticus) around which the skies rotate. Also there is a saying in Rumanian, ‘get-beget’ which means ‘from ancestor to ancestor’. About the language, following the same logical reasoning, we can speak of the Getic or Sermo-Getic language, although Pelasgo-Getic would also be a correct term.


Djed = The forefathers of the first pharaohs of Egypt. Egyptians use this word ‘Djed’ (pronounced ‘Jet’) when they speak of the ‘old ones’ who lived before them, or simply when they address their grandparents. Therefore this term is not just another Greek name given to the descendants of Pelasgians, but it reflects a great ancestry and multimillenary continuity. In Croatian the word ‘đed’ (pronounced ‘Jed’) means ‘grandfather’, which is another proof that the word ‘Get’ bears the meaning of ‘Old/Ancient’.


Goliath’s brother, Lahmi of Gath, is written in Hebrew as the ‘Gittite’, meaning the ‘Geta’. Gath (or Gitii) was the city inhabited by Philistines. The word ‘lah’ or ‘laha’ in Eme-gi means ‘to shine’, whereas ‘mi’ or ‘mu’ means ‘fame’, ‘family’, ‘to give birth’. Kamose, the last king of the Theban 17th Dynasty, refers to the Hyksos as “Chietain of Retjenu”, meaning the Keta or Geta population of Canaan. The Keta population is written in the Vulgate as ‘Getaim’ and in Greek, ‘Chitiim’ (Land of Chit). The name ‘Retjenu’ is very similar with the Romanian family name ‘Reteganu’. The Egyptian god Ptah is given the title ‘ḏū gitti’, meaning ‘Lord of Gath’ on a prism found in Lachish, which has on its opposite face, the name of Amenhotep II (1435–1420 B.C.). The title ‘ḏū gitti’ is also found in the Serābitṭ text 353. Cross (1973, p. 19) points out that Ptah is often called the Lord (or One) of Eternity and thinks it may be this identification of ’Ēl’ with Ptah that led to the epithet ’olam’, meaning ‘eternal’, whereas in Romanian the word ‘El’ means ‘Him’.


Here are the main ethnonyms the Getic tribes had, depending on the territories they used to inhabit: Getulians, Ilergetes, Indigetes, Mysogetes, Tissagetes, Sargetes, Tyragetes, Samogetes, Massagetes, Geats, Getae, Jats (Northern India), Djed (Egypt), Tocharians – a branch of the Massagetes (Western China). As you can see, the Getes were everywhere.


Never has a „Dacian” Empire existed, but instead there was a Getic one (i.e. The Pelasgian Empire). Before the Romans gave the Getes from north of the Danube the name of „Dacians”, these people were called Dai or Davi and even Dani (Danaans). Others gave them the generic name of Scythians, or Barbarians (by „barbarian” it should be understood „foreigner”, as Greeks named everyone else who wasn’t Greek).


The name of „Dacians” can only come from the word „Dakka” which means „Dagger”, exactly as we find it in the English language. On Tabula Peutingeriana the Dacians appear with the name of „Dagae” which we also find in the Turkish language as „dağ” meaning „mountain”, as is the place called Nemrut Dağ in Southeastern Turkey, a place once inhabited by the ancient Phrygians and Hittites, peoples of Pelasgian descent. It is a well known fact that the Dacians were a people „clinging to the mountains”. In Sanskrit we have the word „Daksa” meaning „wise”, „smart”, or „earth”. The word „da” means „mountain” or „protection”, while „ksa” means „earth”, „plain”, „thunder”, „peasant” or „destruction”. All these linguistic aspects, as it can be concluded, are beautifully linked with historic facts, although the multimillenary history of these ancient people cannot be reduced only to these facts presented here. The key lies in the most ancient and noble name of all which is the name of „Getae”, as it was known in the deepest antiquity.


About a so-called „Thracian” ethnicity, nowhere on the face of the Earth was there such a thing. From the peoples inhabiting the territory south of the river Danube, mentioned by antiquity, no one, not even Herodotus had affirmed that there was such an ethnic group called „Thracians”, these people being, in actuality, the Getes who ruled the territories from both the north and south of the Danube. Put simply, the Thracians were the Getes from south of the Danube, while the Dacians were the Getes from north of the Danube, being one and the same people, speaking the same language and having the same traditions, as confirmed by several ancient historians.


Pliny the Elder, in the work Naturalis historiae (chapters 25-26), gives information about the land of our ancestors and some neighbors: ,,From this in length towards the Scythian lands are people, although neighbors, different up to the coast (of the Black Sea). The Getes, whom the Romans call Dacians; for that matter, the Sarmatians whom the Greeks call Sauromatians…”


About the Latin poet Ovid, exiled at Tomis (Constanța), nowhere does he mention the „Dacians”, but only the Getes, Bessians, Sarmatians etc.


Dio Cassius speaks of Dacians only after 300 years when the Romans named the partially conquered territory, Dacia. But the people call themselves depending on the name of the region they live in. For example the people from Oltenia call themselves ‘Olteni’, the ones from Ardeal ‘Ardeleni’, the ones from Banat ‘Bănăţeni’ and so on, but they are all Rumanians, just as the enslaved Getes from the Roman province of Dacia, were named by the Romans ‘Dacians’, from the name of the province, not from the people’s own identity. To clarify this matter, we have a map by Pomponius Mela, made 63 years before Decebal’s death, in which he names the region from north of the Danube, how else? Sarmatia which is really Getia (Goethia).
SARMATIA — Map by Pomponius Mela, 43 A.D.
When we speak about Dacia and Dacians, we can only do it as a reference point in history, but we cannot identify them with these terms, as they only reflect a history that is not older than ca. 2.000 years. Dacia was only a part of Getia, only a Roman province, a late appearance in history, where the Dacians or Davo-Getes lived. We also find in other historical documents, terms almost lost in history, such as Gitia, Du Gitii (Dio Getia) or Arima, where the enigmatic Hyperboreans lived. But they had many names such as, Arimins, Ars, Rohmans, Aryans, Rumunians and later Rumanians (today Romanians). This should not be confounded with the name of Rum or Rîm for Rome, as if Romanians gather their identity from the Roman colonists, as Latinists affirm in the name of absurdity. The ancient ethnonym of „Rumun” and „Armân” (also our Armenian brothers share this ancient name with us) is to be found in the root word R(u/o/a/i)M which pertains to the Pelasgo-Getic language.


Dionysius Periegetes, who lived in the 2nd century A.D., reminds us about the mythical Arimaspians under the name of Arimans and Homer (8th century B.C.), in his work ‘The Iliad’ (2.781–783) says that the land of Typhon, the most renowned titan, was the land of the Arimii or Arima. In ‘The Odyssey’ the poet says that this legendary territory is the land of Hyperboreans from the north of Ister (Danube).


The Romanian erudite Nicolae Densușianu, in his monumental work Prehistoric Dacia (vol II, p. 165) states: „The Arimii, the old inhabitants of Dacia were also called Rumon or Rumun.”


Also Pliny the Elder affirmed that „Scythians were the old Arameans” (Scytharum populi…antiqui Aramaeos), meaning they were NOT Semites as they were later portrayed by the same impostors who have also striven for the past 150 years to Judaize the entire Emesh culture by naming it „Sumerian”.


Stephanus of Byzantium, a writer from the early 6th century A.D., in his lexicon entitled ‘Names of people’, talks about the Getes and their country: “Getia, land of the Getes.” Also he mentions the Dacians and their land Dacia: “Dacia, the land close to Borysthenes (Dnieper River). Dacians, the ones we call Dai, because we name Getes, the ones who live towards the Pontus (Black Sea) and eastward; and Dai, the ones on the opposite side, towards Germany and the springs of the Ister (Danube).”


Master Herodotus writes explicitly that the name he gives to a group of ,,Thracians” is reffering to the land inhabited by these people and not to their ethnic identity, reminding also the Getes inhabiting Getia. About those from north of the Danube he doesn’t write a word, although he reminds about ,,Thracians” who used to send a messenger to Zalmoxis and how they shoot arrows through the sky when it thunders ,,as they do not believe there is another deity except theirs”. After a few paragraphs he says about Zalmoxe that he doesn’t know if he was a man or a god ,,from the parts of Getia”.


Fabre d’Olivet: “The Getes, in Greek Getas, were after Aelius Spartianus and after the author of The Primitive World (Antoine Court de Gébelin, tome IX, p. 49), the same people with the Goths. Their land was called Getia which should be pronounced Goetia, derives from the word Goth which means God in most of the idioms from Northern Europe. The name of Dacians is nothing but a sweetening of that of Thracians, in a different dialect.” We shall see below how this ,,sweetening” is explained.


About the term ‘Gitia’ we have as a reconfirmation of the sacrality of its name, the Vedic opera Bhagavad Gītā (pronounced ‘Geeta’) which means ‘Song of the Lord’ or ‘Divine Song’ that speaks about the noble Aryans (‘Deva’ or ‘Devi’ meaning ‘The Divine’) who invaded the rich land of India. Also we have the terms Deva/Davo/Dava/Daoi/Dioi/Dai/Daos/Danaoi/Dahae | ΔABO ΨETO – DAB(V)O GETO = ‘The Brilliant’ or ‘The Divine’ or ‘The Wolves’, but they also have the meaning of ‘inhabitants of Davas’, where ‘Dava’ = ‘Fortress’. All these terms are in fact epithets which describe the Getes. When we talk about ,,wolves” we can give as an example Apollon Lykeios the Hyperborean (the Lycan) which in translation means ‘The Light of the Wolf’ or ‘The Enlightened Wolf’.


The exonyms ‘Dacian’/’Daki’ were used by the Romans to describe the Getes from north of the Danube. The same goes for the exonym ‘Thracian’ where the word ‘trake’ for the Greeks, really meant ‘north’. ‘Thracia’ = The sum of all regions inhabited by the Thracian Getes or Thraco-Getes, meaning the Getes of the North (north of Greece). Also, I have to mention that the earliest name of Thrace in the literary tradition, was in fact Perke, representing the rock or mountain goddess (engl. Perk), which is also identified with the local ‘Thracian’ god Derzelas. In the Greek mythology, Thrax (by his name, simply the quintessential Thracian) was regarded as one of the reputed sons of god Ares. In the Alcestis, Euripides mentions that one of the names of Ares himself was Thrax, since he was regarded as the patron of Thrace (his golden or gilded shield was kept in his temple at Bistonia in Thrace). The term ‘Thracian’ comes from ancient Greek Θρᾷξ (plural Θρᾷκες; Thrax, Thrakes) or Θρᾴκιος/Ionic: Θρηίκιος (Thrakios/Thrēikios). The names being exonyms developed by the Greeks.


The ‘Thracian’ pantheon also included Bendis, the great mother and goddess of wild nature, known as Kotyto or Perke, the Mountain-Mother. It is likely that she encompassed influences from the strong fertility goddess cults which thrived in Carpathia and the Balkan lands during the earlier Neolithic (New Stone Age) and Chalcolithic (Copper Age) periods.


The name ‘Hyperborea’ comes from the Greek terms ‘yper (υπέρ)’, meaning ‘ultra’ or ‘above’ and ‘boreas (βορέας)’ meaning ‘wind’ or ‘breeze’. The name ‘boreas’ comes from the Romanian ‘boare’ which means ‘breeze’. In conclusion ‘Hyperborea’ is the region inhabited by the people who live beyond (or above) the wind Boreas.


To demonstrate the Sanskrit resonance of the Rumanian language we shall use just a quick example:


Rumân (Rumanian), mână (hand), a mâna (to lead/to take action), rămâne or rămână (to remain). Where we observe a similar form which suggests that ‘Rumanian’ also means ‘to remain’, meaning something that persists – continuity. Ramana – Indian name. Ram(a) – Deity from the Hindu pantheon, in Rumanian ‘ramură’ or ‘ram’, meaning ‘branch’.


In a village situated near the banks of the Danube, from Mehedinți County, Romania, the peasants use the following words to call for ducks or piglets:


For ducks: MANI MANI (with repetition). Where ‘Mani’ resembles ‘Manu’, another deity from the Hindu pantheon, but also a Rumanian name, where Manu = Emanuel (E-Manu-El), in translation ‘He is Manu’. In Hindi the word ‘Mani’ also means ‘pearl’ or ‘jewel’. But the root ‘MA’, by repetition becomes MAMA, meaning mother.


For piglets: GANI GANI (with repetition). Where ‘Gani’ resembles ‘Ganesh’, another deity from the Hindu pantheon. The root ‘GA’ is another primordial syllable which means ‘earth’ (Gaia). But in the Rumanian folklore ‘Gaia’ is a goddess representing death as a bird of prey, which takes the souls of people after they die.


We have another Rumanian saying: “A dat iama în găini.” Meaning “Iama killed the hens.”, where Yama is another deity from the Hindu pantheon (the God of Death).


These repetitions MANI MANI and GANI GANI resemble the Hindu mantras.


So it is fair enough to say that in the history of our ancestors, the precedence and honor go to the Getes, respectively to the Pelasgo-Getic peoples.


Sources:


Gabriel Gheorghe (Gândirea Foundation)


Paul Lazăr Tonciulescu


Constantin Olariu Arimin (Ariminia.ro)


Ştefan Anghel (Mato Davo Geto)


japanesemythology.wordpress.com


en.wikipedia.org/wiki/El




----

niedziela, 11 marca 2018

We're working jobs we hate so we can buy shit we don't need

"The customer is usually wrong; but statistics indicate that it doesn't pay to tell him so."

Nysa znalazła sposób na demograficzną zapaść, który już się sprawdził. Daje REWELACYJNE wyniki. Sąd torpeduje wysiłki miasta.
"Ten bon zafunkcjonował, oczywiście w pakiecie z dobrą pracą, z mieszkaniami, które za chwilę będziemy budować. Efekty przeszły najśmielsze oczekiwania, bo już po roku od wprowadzenia zauważyliśmy ponad 20 procentowy wzrost ilości urodzeń i blisko 25 procentowy wzrost ilości małżeństw – cieszył się burmistrz Nysy Kordian Kolbiarz."
Zweryfikowałem dane z artykułu. Faktyczny wzrost urodzeń wyniósł nie 20%, lecz 22,66% (z 300 w 2015 r. do 368 w 2016 r.). Liczba zawartych małżeństw wzrosła nie o blisko 25%, lecz o aż 29,44% (ze 180 w 2015 r. do 233 w 2016 r.). Czyli było nawet lepiej niż to podaje burmistrz Nysy.
Źródło: http://www.polskawliczbach.pl/Nysa#dane-demograficzne
W tym samym 2016 r. wzrost liczby urodzeń w skali całej Polski wyniósł 3,5% (efekt 500+). Czyli w Nysie, dzięki wprowadzonemu bonowi, liczba dzieci wzrosła o 19% ponad średnią ogólnopolską. To FENOMENALNE OSIĄGNIĘCIE.
Cóż z tego, gdy właśnie "Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu uznał, że wspieranie małżeństw z dziećmi jest niezgodne z konstytucją". I tak kończą się marzenia o wyjściu z kryzysu demograficznego.


piątek, 23 lutego 2018

To nie Niemcy testowali auta na małpach. To byli volkswageniści.

Zofia Kossak-Szczucka napisała o Auschwitz: „Świat patrzy na tę zbrodnię, straszliwszą niż wszystko, co widziały dzieje – i milczy. Rzeź milionów bezbronnych ludzi dokonywa się wśród powszechnego, złowrogiego milczenia. (…) Nie zabierają głosu Anglia ani Ameryka, milczy nawet wpływowe międzynarodowe żydostwo, tak dawniej wyczulone na każdą krzywdę swoich.”
„Zabieramy przeto głos my, katolicy-Polacy. Uczucia nasze względem Żydów nie uległy zmianie. Nie przestajemy uważać ich za politycznych, gospodarczych i ideowych wrogów Polski. Co więcej, zdajemy sobie sprawę z tego, iż nienawidzą nas oni więcej niż Niemców, że czynią nas odpowiedzialnymi za swoje nieszczęście. Dlaczego, na jakiej podstawie – to pozostanie tajemnicą duszy żydowskiej, niemniej jest faktem nieustannie potwierdzanym. Świadomość tych uczuć jednak nie zwalnia nas z obowiązku potępienia zbrodni. Nie chcemy być Piłatami.”


Prof. Wojciech Polak: Stosunki polsko-żydowskie były w okresie międzywojennym skomplikowane. Polska miała od ok. czterech milionów przedstawicieli mniejszości żydowskiej, a ich sytuacja społeczna i materialna była bardzo różna. Byli Żydzi zamożni, a czasami też tak ubodzy, że ich bieda była wprost niewyobrażalna. Był również bardzo różny stopień świadomości narodowej, w Galicji istniały miasteczka zamieszkałe wyłącznie przez Żydów, którzy żyli w zamknięciu, w swojej autonomii, właściwie nie bardzo interesując się światem zewnętrznym. Zdarzało się, że ta Polska, która nastała w 1918 roku, była dla nich dość obojętna, gdyż oni i tak żyli we własnym świecie. Z drugiej strony w Rzeczpospolitej mieszkało sporo spolonizowanych Żydów. Chciałbym zwrócić uwagę na niesłychanie ważną rzecz – w latach 30. w Polsce żyło około czterech milionów Żydów, z czego około milion deklarowało, że są Polakami pochodzenia żydowskiego. Czyli właściwie uważali się za Polaków, a z żydowskością łączyła ich jedynie religia mojżeszowa, mniej lub bardziej gorliwie wyznawana. Podczas II wojny światowej wymordowano sześć milionów obywateli Polski z czego trzy miliony Żydów, wśród nich również tych, którzy uważali się za Polaków. Na drugiej stronie byli np. Litwacy – żydowscy emigranci z Cesarstwa Rosyjskiego, których Piłsudski zgodził się przyjąć – oni często z polskością nie mieli wiele wspólnego, zdarzało się, że traktowali Polskę jako państwo obce. Z kolei było sporo Żydów, którzy zachowując swoją żydowskość byli lojalnie związani z naszym krajem i wcale nie byli wyizolowani, jak Żydzi galicyjscy, ale żyli w różnych interakcjach z polskimi sąsiadami.
Władze II Rzeczpospolitej starały się usilnie zapobiegać konfliktom z mniejszością żydowską, o zachęcaniu do prześladowań nie było mowy. Starano się też podtrzymywać wszelkie przywileje i uprawnienia posiadane przez tę mniejszość. Przykładem może być interwencja Józefa Piłsudskiego, gdy władze miasta Wilna chciały zlikwidować, utrzymywany z pieniędzy miejskich, szpital żydowski.


Rodzina Warburgów - żydowskich bankierów, przez pierwsze lata panowania NSDAP w III Rzeszy Niemieckiej utrzymywali bez przeszkód swe wysokie stanowiska. Pod koniec lat 30-tych niemieccy naziści pozwolili im spokojnie odpłynąć do USA. Żaden z nich nie został zamordowany, nie zginął w niemieckich obozach zagłady. Na 1940 roku Niemcy szykowali plany, aby Warburgowie sfinansowali założenie na ziemiach polskich tzw. Lublinlandu (wielkiego skupiska ludności żydowskiej). Faktycznie byłaby to Judeopolonia, w której Niemcy i Żydzi byliby po tej samej stronie, przeciwko Polakom.
Ron Chernow - The Warburgs. The twentieth-century oddysey of a remarkable Jewish family

https://pl.wikipedia.org/wiki/Judenrat
http://blogmedia24.pl/node/63747



https://pl.wikipedia.org/wiki/J%C3%BCdischer_Ordnungsdienst
http://www.dzienniklodzki.pl/artykul/650173,chaim-rumkowski-kat-czy-wybawca-zdjeciafilmy,id,t.html
http://blurppp.com/blog/mordechai-chaim-rumkowski-zydowski-kolaborant-i-przestepca-z-lodzkiego-getta/

Licząca aż 12 tysięcy członków żydowska policja i rozliczne Judenraty wspierały Niemców głównie po to, aby się maksymalnie obłowić kosztem swych rodaków. To policja żydowska, a nie polska policja (której nie było w gettach) z ogromną gorliwością wyciągnęła z gett na drogę do zagłady w obozach śmierci 2 miliony 800 tysięcy Żydów, brutalnie bijąc ich i kopiąc. Policjanci robili to tym gorliwiej, bo po wyciągnięciu Żydów z ich mieszkań wchodzili do ich z toporami i siekierami , aby zrabować dorobek ich życia. To właśnie wtedy w warszawskim getcie powstało słowo szaber (od żydowskiego zwrotu: szabrower) na określenie tych grabieżczych działań policjantów żydowskich kosztem swych żydowskich rodaków.

Itamar Lewin o rozmiarach grabieży Żydów przez Żydów (rel.)
Świetne syntetyczne omówienie rozmiarów szabrownictwa w getcie znajdujemy w książce Itamara Levina „Walls Around. The Plunder of Warsaw Jewry during World War II and Its Aftermath”, London 2004. Już w tytule jednego z rozdziałów czytamy „Żydzi rabują swoich braci” (Jews rob their brothers). Itamar Levin wykorzystał w swym opisie szabrownictwa w getcie bogaty materiał źródłowy pochodzący od bezpośrednich świadków zagłady Żydów, m. in. Chaima A. Kaplana, rabina Szymona Huberbanda, Emanuela Ringelbluma, Racheli Auerbach. Jak pisał Levin: „Żydzi wykorzystujący ciężkie warunki innych dla swoich osobistych zysków to szczególnie bolesny rozdział w historii warszawskiego getta (...) Huberband (rabin Szymon Huberband – JRN) napisał dłuższy artykuł na ten temat, zaczynający się od słów „Żydowskie getto jest zalane masami donosicieli, szantażystów i złodziei”. (Podkr.- J,.R.N.) (...) Huberband wyjaśniał: „Żydowscy tragarze przodowali wśród donosicieli w warszawskim getcie. Oni wskazywali Niemcom domy bogatych Żydów i miejsca, gdzie Żydzi ukryli swe towary”. ( Tł.J. R. Nowak, Por. I. Levin: op. cit., s. 90). Levin cytował dalej opisy Huberbanda o tym jak tragarze szantażowali każdego, kogo zobaczyli z jakąś paczką, że doniosą na niego, jeśli nie dostaną zapłaty. Szantażowali właścicieli podziemnych młynów, tajnych rzeźni, zakładów rzemieślniczych, grożąc wydaniem ich w ręce władz, jeśli nie dostaną zapłaty. Jak pisał Levin: „Czasami donosy powodowały śmierć ofiar donosów”. (Tamże, s. 91).
Szczególnie oskarżycielsko brzmią fragmenty tekstu Levina, pokazujące chciwość masy szabrowników z kręgów żydowskiej policji. Cytował tu m.in. notatki z dziennika Abrahama Lewina o tym jak żydowscy policjanci włamywali się do mieszkań, z których wyciągnięto Żydów na drogę do zagłady, jak je rabowali i demolowali. (Por. tamże s. 151). Kilka stron dalej (s.154) Levin pisze w odniesieniu do Żydów grabiących mieszkania opustoszałe po wywiezieniu ich mieszkańców do obozów: „Żydzi nazywali shabbers ( szabrownikami – JRN) tych, którzy grabili puste mieszkania. Początkowo oni zabierali tylko pieniądze, biżuterię czy inne rzeczy, które można było wymienić na gotówkę. Później wszystko było dobre do zagrabienia - jak pisała Auerbach. Przez ulice getta toczyły się „łóżka z fotelowym oparciem i składane łóżka, sofy, nowe metalowe ramy łóżek, które szybko rdzewiały, starego typu materace o wielkich rozmiarach, zwilgotniałe od deszczu, przykryte podejrzanymi plamami, (…) ogromne stosy wszelkiego rodzaju bielizny pościelowej, kołderki dziecięce, poduszki na sofy, słomiane materace, łóżka polowe. To nie ograniczało się do łóżek i koszul. Były tam garnki, spodnie, kotły, świeczniki sabatowe, bielizna osobista, domina i szachy, piłki nożne i karty do gry, ubranka, zabawki dziecięce oraz wiele rodzinnych zdjęć ”.
Levin powoływał się również na szokujące świadectwa Chaima A. Kaplana stwierdzając m.in., iż „Kaplan oceniał, że Ordnungsdienst była faktycznie zadowolona rozkazem deportacji, wydając 10 tysięcy osób dziennie, a nie 6 tysięcy, jak żądali Niemcy – „ponieważ to zapełniało ich kieszenie złotem” (od tych którzy próbowali się wykupić od deportacji – JRN) (Por. I. Levin: op.cit., s. 150)
Sporo miejsca poświęcił Levin na opisy łapówkarstwa wśród żydowskiej policji. Nie ominął również sprawy szczególnie makabrycznej – rabowania grobów cmentarnych. Jak pisał:„Warte zaznaczenia są również cykliczne rabunki żydowskich grobów w Warszawie, po raz pierwszy wspomniane w dzienniku Czerniakowa pod datą 4 stycznia 1940: „Wczoraj po raz drugi na cmentarzu praskim w poszukiwaniu brylantów pobito pracowników”. Ringelbum również odnotował to samo zjawisko parę razy we wrześniu 1941 r.” (Por. I. Levin: op. cit., s. 98).
To wszystko opisywał Levin w rozdziale: „Żydzi rabują swoich braci”. Przytoczę dalej liczne inne żydowskie relacje pokazujące wielkie rozmiary szabrowania Żydów przez Żydów, a zwłaszcza przez żydowską policję. Jak wytłumaczyć na tym tle jaskrawą nieuczciwość badawczą dr. Andrzeja Żbikowskiego z Żydowskiego Instytutu Historycznego, który przez lata miał dominujący wpływ na IPN-owskie badania historii Żydów i stosunków polsko-żydowskich w czasie drugiej wojny światowej? W dwukrotnie wydanej przez niego bardzo luksusowo książce „Żydzi” (ostatnie wydanie Wrocław 2005), na s.260 Żbikowski pisał pod zamieszczoną ilustracją: „Chrześcijanie nie tylko patrzyli na getto. Znaleźli się i tacy, którzy w opuszczonych ruinach szukali wartościowych lub choćby przydatnych przedmiotów”. Równocześnie Zbikowski zachowuje całkowite milczenie w swej książce o żydowskich szabrownikach, którzy przez parę lat grabili opuszczone mieszkania w gettach, zanim tam przybyli Polacy. Szabrownikach, o których tyle pisze Itamar Levin, Rachela Auerbach i rozliczni inni żydowscy autorzy. I cóż takie postępowanie Żbikowskiego ma wspólnego z jakąkolwiek etyką naukowca?!

Rabin Szymon Huberband: „Wydzieranie pieniędzy od Żydów przez Żydów”
Słynny rabin Szymon Huberband przed zamordowaniem przez Niemców w 1942 r. napisał liczne cenne teksty o sytuacji polskich Żydów w czasie wojny. Zostały one wydane w dotąd nie przełożonej w Polsce książce rabina Huberbanda: „Kiddush Hashem”. Poniżej zamieszczam fragmenty jednego z tekstów z owej książki rabina Huberbanda pod nadanym przez niego oryginalnym tytułem „Wydzieranie pieniędzy od Żydów przez Żydów” (w amerykańskim wydaniu tytuł rozdziału brzmiał: „The Extortion of Money from Jews by Jews”). Był to tekst, na który powoływał się Itamar Levin w przytaczanym wyżej fragmencie jego książki. Jak pisał rabin Szymon Huberband:„Żydowskie getto jest zalane masami donosicieli, szantażystów i złodziei (…) Żydowskie wspólnoty zawsze miały swoich zdrajców, ale było to dalekie od tego, co dziś dzieje się w getcie”. (Tł. J.R. Nowak; Por.rabin Shimon Huberband: „Kiddush Hashem. Jewish Religious and Cultural Life in Poland During the Holocaust”, Hoboken, New Jersey, New York 1987, s. 136). Huberband kontynuował: „Żydowscy tragarze przodowali wśród donosicieli w warszawskim getcie. Oni wskazywali Niemcom domy bogatych Żydów i miejsca, gdzie Żydzi ukryli swe towary”. (Tamże,s.137). Huberband pisał dalej o tym jak tragarze szantażowali każdego, kogo zobaczyli z jakąś paczką, że doniosą na niego, jeśli nie dostaną zapłaty. Szantażowali właścicieli podziemnych młynów, tajnych rzeźni, zakładów rzemieślniczych, grożąc wydaniem ich w ręce władz, jeśli nie dostaną zapłaty. Jak pisał Huberband zdarzało się, że donosy powodowały śmierć ofiar donosów. (Por. tamże, s.137).
Obok tragarzy w rabowaniu swych żydowskich współbraci i donoszeniu na nich „wyróżniali się” różnego typu rzemieślnicy. Jak pisał rabin Huberband: „Poza tragarzami jako donosiciele służyli również rzemieślnicy. W wielu przypadkach Żydzi zwracali się do swych bliskich, dobrych przyjaciół, którzy byli rzemieślnikami, stolarzami, murarzami czy zdunami, aby pomogli im zabezpieczyć ich biżuterię przez ukrycie kosztowności w ścianie, podłodze czy suficie. W wielu przypadkach Żydzi prosili, aby ukryć ich kosztowności w piecach rzemieślnicy otrzymywali dobrą zapłatę za ich pracę. W wielu przypadkach jednak oni donosili na bogatych Żydów. Niemcy wchodzili wówczas do żydowskich domów i kierowali się wprost na „miejsce schowku”. Było więc ewidentnie jasne, że to rzemieślnicy donieśli do nich. W wielu przypadkach rzemieślnicy zjawiali się nawet razem z Niemcami”. Por. tamże, s.137).
Pisząc o żydowskich donosicielach, którzy stali się agentami gestapo, rabin Huberband stwierdzał: „Donosiciele ci dzielili się na „małych” i „dużych” donosicieli. „Mali” wskazywali na tych Żydów, którzy posiadali piękne umeblowania wnętrz, meble i inne pozycje. Jeździli w automobilach razem z niemieckimi żołnierzami, oficerami i żandarmami i pokazywali, gdzie są piękne umeblowania czy zapasy towarów, etc. (…) Wielcy „donosiciele” nie zadowalali się jedynie wskazywaniem na żydowskie umeblowania. Oni wykrywali i denuncjowali żydowskich handlarzy walutą, małe fabryki i biznesy oraz bardzo bogatych Żydów (…) Donosiciele otrzymywali pewną część pieniędzy, którą udało się wydrzeć dzięki nim”. (Por. tamże, ss.138,139). Następnie rabin Huberband szeroko omawiał metody okradania i szantażowania Żydów, stosowane przez żydowskich wydrwigroszy, powiązanych agenturalnie z Niemcami. Wskazywał jak bezlitośni byli sprawcy różnych wymuszeń i oszustw, i jak często nader dramatyczne były losy ich ofiar. Szczególnie wstrząsający był opis jak szczwany żydowski szwindler Menahem Kanershteyn stopniowo doprowadził do gruntownego ograbienia z wszystkiego pobożnego rabina Zilbersteina, powodując w końcu jego śmierć”. (Por. tamże,ss.141-146).

Charles S. Roland o grabieniu ciał pochowanych na cmentarzach (Rel.).
W książce Charlesa S. Rolanda „Courage under Siege” (1992 r.) czytamy o powtarzających się haniebnych praktykach grabienia zwłok pochowanych na cmentarzach. Według Rolanda: „Niemcy nie byli jedynymi, którzy hańbili ciała zamarłych. W makabrycznej prapremierze tego, co miało się zdarzyć w obozach zagłady, usuwano złote zęby z martwych ciał. Czerniakow, Ringelblum i Adler wiedzieli o tym (...) Wszyscy pisali o tej oburzającej praktyce, i wszyscy trzej identyfikowali odmiennych winowajców czy grupy winowajców. Według Ringelbauma to żydowska policja, Ordnungsdienst, profanowała groby. Niektórzy członkowie tej formacji zauważono we wrześniu 1941 jak wykopywali ciała świeżo pochowane w nocy, wyrywając złote zęby i kradnąc. Adler, urzędnik Ordnungsdienst, oskarżał samych grabarzy. Najwyraźniej niektórzy z nich byli winni, ponieważ wyrażali zaskoczenie uznaniem ich akcji za niewłaściwe. Twierdzili, że wyrywanie złotych zębów nie szkodziło nikomu, ponieważ przyczyniało się do polepszenia bilansu płatniczego w getcie. Ci „cmentarni dentyści” zostali aresztowani i sądzeni przed Trybunałem Dyscyplinarnym wewnątrz getta, Adler nie informuje o końcowym efekcie sprawy. Czerniakow był mniej konkretny. 9 listopada 1941 zapisał notatkę w swym dzienniku o tym, że Ordnungdienst raportował mu o „przypadkach rozkopywania grobów przez jakiś gang dla wyrywania zmarłym złotych zębów”.
( Tł. JR Nowak; por. Charles G. Roland “Courage under siege. Starvation, Diesease, and Death in the Warsaw Ghetto”, Oxford 1992, s. 47) .

Tuwia (Tobiasz) Borzykowski - Rabowali ciała Żydów zagazowanych w bunkrach getta warszawskiego (Rel.)
Działacz ŻOB i uczestnik walk powstania w getcie warszawskim w 1943 r. Tuwia (Tobiasz) Borzykowski w swym pamiętniku dał drastyczny opis zachowań Żydów - szabrowników, rabujących trupy w końcowych dnia powstania w getcie. Wdzierali się oni do bunkrów zagazowanych przez Niemców, by rabować to tam co pozostało . Wg. T. T. Borzykowskiego:
„(...) Głód przekształcał ludzi w bestie(...) Myślę to o szabrze, jak nazywali to w języku getta. Szabrownicy wiedzieli, które bunkry były zagazowane, i za każdym razem, gdy się to zdarzyło, szabrownicy z całego getta zbiegali się w tym miejscu. Zabierali żywność ludzi jeszcze żyjących, deptali po zmarłych i umierających, i bili się ze sobą o każdy strzęp (...). (Podkr.-JRN). Nie tylko żywność była celem „szabrowników”(...) Oni usuwali pierścionki i zegarki od ofiar zagazowanych na śmierć, a nawet dobrą parę butów”. (Tł. J.R. Nowak; por. Tuwia Borzykowski : „Between Tumbling Walls”, Tel Aviv 1972, ss.78-79).
Jakże znamienny jest fakt, że żadna z czterech przytaczanych powyżej znaczących książek żydowskich, pełnych bezwzględnego oskarżania Żydów – szabrowników nie została przetłumaczona na język polski. Ułatwia to mocno oskarżanie Polaków w stylu „Złotych żniw” J. T. Grossa.
Joe Rosenblum o typowych przykładach szabrownictwa w wykonaniu żydowskiej policji (rel.)
„Żydowska policja wiedziała, że mój ojciec miał naczynia kuchenne i bieliznę w swoim składzie (...) Wpadli do naszej jadalni, wrzeszcząc: „Żądamy wszystkich twoich garnków i rondli oraz bielizny. Teraz, do cholery, albo zastrzelimy ciebie i twoje dzieci”. (Podkr.-JRN). Mój ojciec nie miał wyboru. Zabrali wszystko, czego chcieli (...) Pomimo naszej ostrożności żydowska policja przybywała do naszego domu jeszcze kilka razy, zabierając nowe ubrania, płaszcze, futra i z pół tuzina nowych butów ojca. Żydowska policja żyła wśród nas. Oni wiedzieli, co mamy i gdzie mamy. Jeśli by nie wiedzieli, to jakiś kapuś prawdopodobnie powiedziałby im o tym”.

(Por. Joe Rosenblum with David Kohn: „Defy the Darkness, A Tale of Courage in the Shadow of Mengele”, Westport, Connecticut 2001, s. 29).
Jak z tego widać policjanci żydowscy byli szczególnie groźni w akcji szabrownictwa, bo lepiej niż ktokolwiek inny orientowali się w stanie posiadania Żydów. Znamienne - jak pokazuje ta relacja -żydowscy policjanci w czasie szabrowania mieszkań nie wahali się przed najbrutalniejszymi groźbami, łącznie z groźbą zastrzelenia mieszkańca domu i jego dzieci.

Aron Einhorn - Nigdy jeszcze wśród Żydów nie było tyle kradzieży i rabunków, co teraz (Rel.)
Aron Einhorn, jeden z najwybitniejszych żydowskich dziennikarzy, przed wojną był redaktorem największej żydowskiej gazety „Hajnt” i współpracował z żydowską prasa zagraniczną. W getcie był działaczem ŻSS. Zginął w 1942 r. Ciekawy jego portret znajdujemy u Emanuela Ringelbluma: Por. Emanuel Ringelblum :”Kronika getta warszawskiego wrzesień 1939-styczeń 1943”. Tł. A. Rutkowski, Warszawa 1988.).. op. cit., s. 587-589. Cytuje się tam m.in. jego słowa: „Żydowska policja porządkowa przekształciła się w bandę „łapaczy, doprowadzających do rozpaczy masy żydowskie”. Poniżej przedstawiam fragmenty wypowiedzi Einhorna w jednym z wywiadów udzielonych podczas pobytu w getcie.
„Trudno powiedzieć, czy to moralne bagno, które dziś obserwujemy, jest rezultatem nienormalnych warunków panujących w getcie, czy też getto jedynie odsłoniło to, co przedtem było ukryte, zamaskowane. Możliwe, że inny naród w getcie upadłby jeszcze niżej, ale miejmy odwagę powiedzieć prawdę: osiągnęliśmy moralne dno".
Nigdy jeszcze wśród Żydów nie było tyle kradzieży i rabunków, co teraz. Nie można powierzyć żydowskiemu rzemieślnikowi niczego do wykonania lub do naprawy, bo nie mamy pewności, czy otrzymamy powierzoną rzecz z powrotem. Okrucieństwo na ulicach widać na każdym kroku. Mija się obojętnie obrazy i sceny, które w innym miejscu wywołałyby wstrząs. Depcze się z najzimniejszą obojętnością po ludzkich trupach. (Por.„ Archiwum Ringelbuma: Dzień po dniu Zagłady”, wybór i oprac. Marta Makowska, Warszawa 2008, s. 107).
Prof. Henryk Makower o tym jak policjanci żydowscy chwalili się majątkiem uzyskanym dzięki szabrowaniu mieszkań (rel.)
Autor pamiętnika z getta warszawskiego profesor mikrobiologii Henryk Makower pisał o jakże niegodnym zachowaniu żydowskiej Służby Porządkowej w czasie blokad domów w getcie: „Blokady wyzwoliły wśród SP (Służby Porządkowej - J.R.N.) całą masę łajdactwa i draństwa. Opornych bito pałkami, nie gorzej od Niemców. Do tego dołączyło się rabowanie opuszczonych mieszkań pod jakimś pretekstem, np. żeby nie zostawiać rzeczy Niemcom. Wielu „porządnych” wyższych funkcjonariuszy SP dorobiło się na różnych tego rodzaju praktykach dużych majątków. Było to zjawisko tak masowe, że nawet tzw. przyzwoici ludzie się chwalili –„ja się na tej akcji dorobiłem” - lub „mój mąż nie nadaje się do dzisiejszych czasów, nic nie zarobił na akcji”. ( Por. H. Makower: „Pamiętnik z getta warszawskiego październik 1940 - styczeń 1943”, Wrocław 1987, s. 62). Szkoda, że Gross pominął to jakże ważne świadectwo profesora mikrobiologii Makowera w swoich, zajmujących tak wiele stron, dywagacjach o rabowaniu Żydów przez Polaków, zbrodniczej „moralności” polskich grabieżców itp.
Rabunek w wileńskim getcie
W prowadzonym na bieżąco dzienniku Hermanna Kruka z wileńskiego getta niejednokrotnie natykamy się na sceny opisujące rabunek żydowskich mieszkańców przez żydowską policję. Np. pod datą 18 września 1941 r. czytamy:
„Żydowska policja ma swoje środki utrzymania”. A dalej w tekście: „Żydowska policja i jej biznes. „Heroizm” żydowskiej policji i jej biznes był już często omawiany. Jeśli stoisz przy bramie, bierzesz pieniądze za pozwalanie ludziom na wniesienie paczki. Jeśli spacerujesz do miasta, to przynosisz zawiniątka które Żydzi zostawili u swych chrześcijańskich przyjaciół, etc. I bierzesz za to również łapówkę. Skrótowo mówiąc policja żydowska robi biznes. Domy żydowskiej policji wypełnione są chlebem, masłem (...) Rzeczywiście praca policji to najlepszy środek utrzymania”.
(Tł. JR Nowak; por. Hermann Kruk: “The Last Days of the Jerusalem of Lithuania: Chronicles from the Vilna Ghetto and the Camps”, Paris 1985, s.115 ).
W innej relacji z dziennika (pod datą 6 stycznia 1942 ) czytamy tekst pt. „Ludzie zabierają od martwych i od żywych” W tekście czytamy m.in: „Ludzie chodzą po domach, a jeśli tylko znajdą całe łóżko, porządny mebel, krzesło, stół, etc. zanotowują to, a następnego dnia przychodzą już żydowscy policjanci i zabierają wszystko, wyjaśniając, że tak nakazali Niemcy. Tego czego nie zabrali bolszewicy za ich dni, a potem Niemcy, i wreszcie Niemcy i Litwini razem, teraz jest zabierane w getcie przez policjantów żydowskich(...) Wielkie ryby z żydowskiej policji „zabawiają się” razem z niemieckimi kolegami z gestapo i innymi. Getto dostarcza... apartamenty szefów, dziewczyny, brandy, ostatnio zorganizowano również orkiestrę dla tych celów(...)”. (Por. tamże s. 160).
Pod datą 25 stycznia 1942 znajdujemy zapis: „Żydowska siła policyjna w getcie jest wielkim konsumentem. Poza setkami i tysiącami konfiskat złota i pieniędzy zabieranych od mieszkańców getta, budżet policji ma wielki dochód z grzywien. Kary finansowe uderzają w mieszkańców dużo gwałtowniej niż ciosy od Niemców. Ludzi karze się grzywnami pieniężnymi za wszystko”. (Por. tamże, s. 182).

„Szaberką” zajmowała się głównie żydowska policja. (Z raportu Werkschutzmanna z grudnia 1942 r.) (rel.)
Z rozlicznych relacji przebijają się informacje o wyjątkowych rozmiarach nadużyć i rabunku ze strony żydowskiej policji. W „Archiwum Ringelbluma” znajdujemy datowany na grudzień 1942 roku wymowny raport nie zidentyfikowanego Werkschutzmanna, drążący m.in. wspomniany temat. Według raportu:
„(...) Było nawet wielu tzw. nielegalnych, tzn. ukrywających się, którzy w krótkich odstępach pomiędzy dwiema blokadami wykradali się „na szaberkę”. Głównie rabunkiem zajmowała się żydowska policja, która nie szukając już tak pilnie ludzi, tym pilniej baczyła, by jak najwięcej zrabować. (Podkr.- JRN).Policjanci żydowscy nie nosili pałek za to każdy trzymał na ramieniu siekierę. Upozorowane to było tym, że Niemcy kazali rozbijać drzwi, częściej jednak służyło to do łatwiejszego rabunku.(...)
(Por. „Archiwum Ringelbluma. Getto warszawskie lipiec 1942 - styczeń 1982”, oprac. Ruta Sakowska, Warszawa 1980, s. 150).
Emanuel Ringelblum : „W getcie kradną wszystko” (rel.)
„(...)Żydowska gangsterska policja wykorzystuje każdą sytuację, aby zbijać pieniądze. Ostatnio wymyślili nowy szwindel. W związku z nakręcaniem filmu udają się do właścicieli restauracji i żądają np. na bal, który ma być filmowany, znacznie większej ilości potraw, niż potrzeba w rzeczywistości. Ostatnio przyszli do mieszkania przy Leszno 27 i oświadczyli, że w związku z przystąpieniem do filmowania należy od razu opuścić lokal. Gotowi są wszakże zrezygnować z tego mieszkania za cenę jedynie 50 zł. A tymczasem ściągnęli ze stołu złoty zegarek.(...)
W getcie kradną wszystko, nawet telefony. Monterzy robią następujące kombinacje: za pieniądze wstawiają sklepikarzowi telefon, którego numer skradziono komuś drugiemu. Wydarzyło się to np. w podwórzu Leszno 18. Udra Mesza telefon przestał dzwonić; okazało się, że ten sam numer telefonu miał sklepikarz na tejże ulicy.(...) (Por. Emanuel Ringelblum : op.cit.s.383).
Hillel Seidman o napaściach zbrojnych gangsterów w getcie
Hillel Seidman w swym dzienniku wspomniał o przejawach bandytyzmu w getcie, pisząc: „Spotykało się w getcie indywidua należące do świata kryminalistów, zbrojnych gangsterów. Nocami podejmowali oni zbrojne napaści skierowane przeciw Żydom. Zagarniali pieniądze z mieszkań, przedstawiając się jako rzekomi emisariusze ruchu oporu, podczas gdy w rzeczywistości „pracowali na własny rachunek”. Wpadając do mieszkań nocą z rewolwerami w dłoni, zagarniali w pierwszym rzędzie ubrania. Wiedzieli bowiem, że Żydzi z getta zwykle zaszywali pieniądze i biżuterię w ubrania, aby ukryć je przed nazistami” . (Tł. JR Nowak; por. Hillel Seidman: „Du fond de l’ abime. Journal du getto de Varsovie”, Paris 1998,s.221).

Żydowskie bandy rabują w getcie (zapiski z dziennika) (rel.)
Sytuację mieszkańców getta pogarszały mnożące się napady różnych band żydowskich. Ich metody działania tak zostały scharakteryzowane w „Dzienniku z warszawskiego getta”: „Życie tu staje się coraz straszniejsze i niemożliwe do zniesienia. Żyjemy w dżungli, gdzie prawo silniejszej pięści jest jedynym istniejącym prawem. Korzystając z ogólnego chaosu bandy rzezimieszków podszywają się pod bojówkarzy i w imieniu partii, napadają ludzi w biały dzień na ulicach, przychodzą do domów i terrorem wymuszają całe mienie swych bezsilnych ofiar. Napady takie zdarzają się ostatnio coraz częściej, nikt im nie przeciwdziała, nikt nie karze sprawców, w tym ogólnym rozprzężeniu i anarchii, do głosu dochodzą męty społeczne, pozbawione wszelkich skrupułów i wykorzystując przyjazną dla nich sytuację obławiają się, zabierając napadniętym ostatnie uciułane grosze. Ofiara zostaje zaskoczona przeważnie w opuszczonym domu, przez który przechodzi, zaciąga się ją do pustego mieszkania i tu z lufą rewolweru przytkniętą do skroni rozbiera do naga i pozbawia wszystkiego, co przedstawia jakąkolwiek wartość. Któż będzie ingerował? Niemcy, ci tylko z satysfakcją przyjmą do wiadomości, że Żydzi napadają Żydów i niszczą ich w ten, czy w inny sposób, gładzenie Żydów przez Żydów jest dla nich grą, której przyglądają się nader chętnie. (…) Wysłannicy partii zjawili się u sąsiada. Rozebrano go do naga, a wobec tego, że nie znaleziono nic przy nim, zabrali go ze sobą. To są nowe gangsterskie metody dla wyduszania pieniędzy. Ofiarę się uprowadza na kilka dni, aż rodzina jej nie wykupi. Już nie odróżniam wcale, kiedy działa partia, kiedy znów podszywa się pod nią banda zwykłych rabusiów, bo jedni, jak i drudzy stosują ściśle te same metody. (Wg. „Patrzyłam na usta…Dziennik z warszawskiego getta”, red. Piotr Wieser, Kraków- Lublin 2008,ss.33,35).

Baruch Milch o rabowaniu trupów (rel.)
Nie wahano się rabować trupów świeżo zamordowanych Żydów. Jeden z najrzetelniejszych pamiętnikarzy żydowskich Baruch Milch wspominał z Bełżca: „(...) w ciemnościach rozpoznałem jak członkowie Judenratu obrobili porozrzucane trupy, przeszukując ich ubrania od stóp do głów”. (Por. Baruch Milch: „Mój testament” w „Karta”, luty 1991, s. 21).


Konsul Konstanty Rokicki wystawił w latach 40. ponad tysiąc fałszywych paszportów Paragwaju dla ok. 2 tys. polskich Żydów - podała na Twitterze ambasada RP w Bernie. Dokumentów, które w czasie Holokaustu ratowały Żydom życie, było więc znacznie więcej niż szacowali historycy. Konsul Rokicki (1899-1958) spoczywa na cmentarzu w Lucernie, ale jego nagrobka już nie ma. - Potwierdzają się przypuszczenia, że jeden z największych bohaterów akcji ratunkowej z Berna 1942-43 zmarł w biedzie.

25 czerwca 1942 roku w bardzo ważnym brytyjskim dzienniku "The Daily Telegraph" ukazał się artykuł ujawniający szokującą prawdę o zbrodniach niemieckich na Żydach. Już sam tytuł był wstrząsający "Niemcy mordują 700 tysięcy Żydów w Polsce". A w pierwszym zdaniu tekstu zbrodnia niemiecka nazywana zostaje "największą masakrą w dziejach świata".
W początku 1943 roku arcybiskup Canterbury, William Temple wezwał do ratowania Żydów w dramatycznych słowach: "W tej chwili spoczywa na nas ogromna odpowiedzialność. Stoimy przed historią, ludzkością i Bogiem". Rząd Wielkiej Brytanii był bardzo niezadowolony. Narastała presja opinii publicznej. Należało koniecznie wykonać jakieś działania, które pozwoliłyby na stworzenie wrażenia, że rząd robi coś ważnego w tej sprawie. Chodziło o cyniczne oszukanie opinii publicznej.
Gdy więc w Warszawie rozpoczęło się powstanie w getcie, państwa zachodnie udały się na Bermudy, odgrywać przedstawienie przed własną opinią publiczną. Główną obawą, jaką żywiono w czasie tej konferencji nie było to, jak przerwać wybijanie reszty Żydów, lecz: gdyby Hitler faktycznie zgodził się wypuścić Żydów jak to zapowiadał przy okazji podobnej konferencji w przeszłości, to znaleźlibyśmy się w niezłych tarapatach. Po zgodnym odrzuceniu planów ratowania jakichkolwiek Żydów przed śmiercią, delegaci odetchnęli z ulgą.
W tym samym czasie w okupowanej Polsce działał już - najpierw, od 27 września 1942 roku - Tymczasowy Komitet Pomocy Żydom im. Konrada Żegoty założony przez Zofię Kossak-Szczucką i Wandę Krahelską-Filipowicz, a - od 4 grudnia 1942 - powołana na jego miejsce Rada Pomocy Żydom przy Delegaturze Rządu RP na Kraj.



13 kwietnia 1945 roku niemieccy SS-mani zaciągnęli do stodoły niedaleko miejscowości Gardelegen 1016 więźniów obozu Mittelbau-Dora. Po tym jak wrota do stodoły zostały zaryglowane Niemcy podłożyli ogień, a do środka zaczęli wrzucać granaty. Większość uwięzionych spłonęła żywcem lub udusiła się od czadu. Ludzi, którzy usiłowali się uratować robiąc podkopy pod ścianami stodoły, zabijano strzelając do nich z karabinów maszynowych. Masakrę przeżyło zaledwie 11 osób: 7 Polaków, 3 Rosjan i 1 Francuz.






Spis Powszechny z 1938 roku (już po włączeniu Zaolzia) wykazał 35,4 mln mieszkańców Polski. Nieco później, bo w sierpniu 1939 roku przesłano do Ligi Narodów informację o 35,8 mln (co powtórzył prof. Andrzej Krzesiński z UJ w książce “Poland`s Right to Justice”, wydanej w 1946 roku). Z kolei według wydanego we Wrocławiu w 1981 roku “Historical Atlas od Poland” pod red. W. Czaplińskiego i T. Ładogórskiego Polskę zamieszkiwało wtedy 35,1 mln osób.
Wynik pierwszego powojennego spisu powszechnego z końca 1946 roku (23,6 mln) i powojenny trend demograficzny (według cytowanego wyżej “Atlasu” w chwili następnego spisu powszechnego w 1950 roku Polska liczyła 25 mln mieszkańców) pozwala oszacować zaludnienie Polski w 1945 r jako 23,2 mln. Stad liczba rzeczywiście utraconych w czasie wojny przez Polskę obywateli to co najmniej 11,5 mln (za “Atlasem”) albo nawet 12,6 mln, co stanowi 35% polskiej ludności z 1939 roku. Liczbę te należałoby powiększyć o wymordowaną przez najeźdźców mniejszość narodową polską, żyjącą poza przed wojną poza granicami RP – na wschodzie i zachodzie… Należy podkreślić, że w sentencji Wyroków Norymberskich w 1946 roku określono polskie straty jako 1/3 (33%) przedwojennej populacji Polski.


Feliks Tych. Żyd.
Wojnę - jak wielu mu podobnych - przeżył tylko i wyłącznie dzięki niebywałemu heroizmowi Polaków (konkretnie: katolików), którzy zdecydowali się uratować mu życie, narażając własne. Co robi Tych z wdzięczności dla Polski, wobec której ma od tej pory dożywotni dług? Wstępuje do polskiego podziemia i walczy o niepodległość Polski.
Żartowałem.
Wręcz przeciwnie. Jeszcze się wojna nie kończy, a on już wstępuje do komunistycznego Związku Walki Młodych, walczącego zarówno z hitlerowskim okupantem, jak i... z polskim podziemiem niepodległościowym.
Kończy się wojna, Tych kończy 19 lat i wstępuje do PZPR. Został uratowany przez Polaków przed nazistowskim okupantem Polski, więc w ramach wdzięczności służy drugiemu okupantowi Polski - komunizmowi. Studia podyplomowe robi w Moskwie.
W 1968 komuniści odwracają się od swoich żydowskich sojuszników i wypowiadają im wojnę. Oburzeni i zaskoczeni takim obrotem spraw Żydzi strzelają focha, niektórzy z nich zaczynają nawet walkę ze zdrajcami wspólnej sprawy i, musząc odnaleźć się w nowej sytuacji, przechodzą do obozu antykomunistycznego.
Ale nie Feliks Tych.
Polscy komuniści napluli mu w 1968 w twarz i na fali antysemickiej nagonki wywalili go z Polskiej Akademii Nauk? Nie szkodzi. Feliks się nie gniewa. Za bardzo ukochał ten ustrój, i za bardzo przerażała go wizja niepodległej, suwerennej Polski, by teraz strzelać fochy. Już 2 lata później robi profesurę, a kolejny rok później - łapie fuchę w Archiwum Komitetu Centralnego PZPR. Pracuje tam do 1987. 16 lat.
W karierze naukowej i awansach pomaga mu ślub z Lucyną, córką żydowskiego komunisty, Jakuba Bermana, wicepremiera w komunistycznym rządzie, stalinowskiego polakożercy odpowiedzialnego za aparat represji, zwalczanie bohaterów polskiego podziemia, wdrażanie w Polsce sowieckiej propagandy i mordy polityczne.
Co się dzieje z Tychem w ,,wolnej Polsce"? Zostaje objęty infamią za wysługiwanie się komunistycznemu reżimowi i w niesławie dobiega końca swych dni.
Żartowałem.
Zasiada w radzie Muzeum Historii Żydów Polskich i współtworzy - między innymi z kilkoma innymi żydowskimi ,,byłymi" działaczami komunistycznymi - organizację „Otwarta Rzeczpospolita”, Stowarzyszenie przeciw Antysemityzmowi i Ksenofobii.
Żyd z nigdy nie spłaconym długiem wdzięczności wobec Polski, który całe życie służył gnębicielom polskiej niepodległości, walczy z... antysemityzmem.
Jakie to symboliczne.


"Pomimo faktu, że odżegnywał się od metod terrorystycznych, zgodził się na wysadzenie jerozolimskiego hotelu King David, który był siedzibą brytyjskiego sztabu wojskowego."
https://pl.wikipedia.org/wiki/Dawid_Ben_Gurion
https://en.wikipedia.org/wiki/King_David_Hotel_bombing

https://www.wprost.pl/swiat/151236/Izrael-popelnil-zbrodnie-wojenne-w-Strefie-Gazy.html
https://wpolityce.pl/swiat/213337-izrael-oskarzony-o-zbrodnie-wojenne-w-strefie-gazy-za-ataki-na-szkoly
https://www.polskieradio.pl/5/3/Artykul/1482448,Amnesty-International-oskarzyla-Izrael-o-zbrodnie-wojenne

https://en.wikipedia.org/wiki/Category:Israeli_war_crimes
https://www.hrw.org/news/2017/06/04/israel-50-years-occupation-abuses
https://www.globalresearch.ca/israels-war-crimes-record-killing-and-maiming-children-in-armed-conflicts/5454020

Chociaż od dawna było wiadomo, że Izrael stał za atakiem powietrznym z 6 września 2007 r., to oficjalnie władze tego kraju nigdy nie odnosiły się do tego - zwraca uwagę Associated Press. Dodaje, że oświadczenie izraelskiej armii "uchyla zasłonę tajemnicy w jednej z najbardziej śmiałych i tajemniczych operacji wojskowych ostatnich czasów".
Izraelskie wojsko ujawniło, że osiem myśliwców F-15 przeprowadziło naloty na instalacje w regionie Dajr az-Zaur na wschodzie Syrii, które były rozwijane od lat i miały zacząć być eksploatowane pod koniec 2007 r.
"Przesłanie ataku z 2007 r. na reaktor jest takie, że Izrael nie będzie tolerował instalacji, które mogą stanowić zagrożenie egzystencjalne" - oświadczył w środę szef sztabu generalnego sił zbrojnych Izraela generał Gadi Eisenkot. "To było przesłanie w 1981 r., to jest przesłanie z 2007 r. i to jest przyszłe przesłanie dla naszych wrogów" - dodał, nawiązując do izraelskiego ataku na reaktor, który był budowany w Iraku w 1981 roku.

Sir,
Benjamin Netanyahu states that „Israel has no tolerance for distorting of the truth, the re writing of history, and denial of Holocaust”. The statement refers to the proposal to make it illegal in Poland the description of the concentration and death camps in Poland as Polish camps. It must be clear to Mr Netanyahu that the death and concentration camps in Poland during the Second World War were German camps. They were run by Goverment of Germany, not by Polish Goverment which was in exile- or are we supposed to pretend that Hans Frank Himler, Heidrich, et al were Polish!
That is as mad as denying the Holocaust so it is hard to understand wy Mr Netanyahu levels that accusation against Poles.
The victims of German barbarism were Poles as well as Jews. The penalty in occupied Poland for helping a Jew was death not only for helper but for his family. Some Poles were brave enough to risk this fate. I wonder if Mr Netanyahu would be brave enough to help a Pole were the situation to be reversed.
Your faithfully,
Lord Belhaven and Stenton


Szykowany na nowego premiera Izraela Ja’ir Lapid, który w ubiegłym tygodniu stwierdził, że "Polskie obozy śmierci istniały i żadne prawo nigdy tego nie zmieni", obraca się w bardzo ciekawym towarzystwie. U jego boku widziano bowiem... Andrzeja Gąsiorowskiego. Przypomnijmy, że Gąsiorowski na początku lat 90-tych za pośrednictwem swojej spółki Art-B wypompował z polskiego sektora bankowego 4,2 bln ówczesnych zł (równowartość 420 mln zł), po czym uciekł do Izraela. Do dziś za ten gigantyczny przekręt nie poniósł żadnych konsekwencji.
Warto przypomnieć, że Andrzej Gąsiorowski wraz z Bogusławem Bagsikiem (drugi współzałożyciel Art-B) uciekli z Polski do Izraela w połowie 1991 roku, gdy na jaw wyszedł wymyślony przez nich proceder tzw. "oscylatora ekonomicznego", który pozwolił im wcześniej zgarnąć ok. 4,2 bln ówczesnych zł (równowartość 420 mln dzisiejszych zł).
Proceder "oscylatora ekonomicznego" polegał na lokowaniu pieniędzy w bankach, a następnie pobieraniu czeków "potwierdzonych" (tj. gwarantowanych przez bank) na ulokowane kwoty i – w dalszej kolejności – na realizowaniu tych czeków w innym banku, gdzie zakładana była kolejna lokata, pobierany kolejny czek gwarantowany itd. W warunkach panującej w latach 1989-1991 niedrożności systemu przepływu informacji międzybankowej (była to wymiana informacji off-line, a dokumenty przesyłane były zazwyczaj pocztą) informacja o tym, że czek został zrealizowany w innym banku docierała nierzadko po kilku dniach lub po tygodniu, a do tego czasu lokata stworzona z tych samych pieniędzy była oprocentowana w kilku bankach równocześnie. Sprawnie działający oscylator w ciągu niespełna dwóch lat uczynił z Gąsiorowskiego i Bagsika bardzo majętnych ludzi.
Co ciekawe - Główny Inspektor Nadzoru Bankowego już w grudniu 1990 dostrzegł nieprawidłowości w obrocie kapitału holdingu Art-B, ale dopiero po pół roku prokuratura wszczęła śledztwo w tej sprawie. Ówczesny szef Biura Bezpieczeństwa Narodowego – Maciej Zalewski – ostrzegł Bagsika i Gąsiorowskiego kilkanaście godzin przed ich szykowanym aresztowaniem (Zalewski został za to skazany prawomocnym wyrokiem sądu na karę dwóch i pół roku pozbawienia wolności). W nocy z 31 lipca na 1 sierpnia 1991 roku, dwie godziny przed zamknięciem dla nich granic kraju, obaj właściciele Art-B wyjechali do Izraela. Tam szybko uzyskali obywatelstwo, co uchroniło ich przed wysłanym za nimi międzynarodowymi listami gończymi, ponieważ Izrael zawsze odmawia ekstradycji własnych obywateli do innych krajów.
Andrzej Gąsiorowski, ścigany międzynarodowym listem gończym, przez 22 kolejne lata mieszkał w Tel Awiwie. Izrael konsekwentnie odmawiał Polsce jego ekstradycji. Do Polski powrócił w 2014 roku, kiedy główne zarzuty dotyczące tzw. "oscylatora ekonomicznego" uległy przedawnieniu. Nadal jednak w mocy pozostawały prokuratorskie zarzuty dotyczące przywłaszczenie ze szkodą spółki ponad 71,7 mln zł. Do czasu... 1 lipca 2015 roku weszła w życia uchwalona przez Platformę Obywatelską i podpisana przez prezydenta Bronisława Komorowskiego nowelizacja kodeksu karnego i kodeksu postępowania karnego, która przyspieszyła przedawnienie zarzutów wobec Gąsiorowskiego. W efekcie powyższego także i w tym przypadku śledczy musieli umorzyć sprawę.
Stanislas Balcerac, który jako pierwszy ujawnił na twitterze informacje na temat spotkania Lapida i Gąsiorowskiego, sugeruje nawet, że twórca Art-B był "słupem izraelskich służb", których celem była "operacja plądrowania polskich banków na początku lat 90-tych".
O tym czy Gąsiorowski był "słupem izraelskich służb" nie będę się wypowiadał, bowiem nie ma na to żadnych potwierdzonych informacji. Faktem jest jednak to, że spółka Art-B sfinansowała w części tzw. "operację MOST", która polegała na przerzucie Żydów z ZSRR i Rosji do Izraela w latach 1990 - 1992. W akcję tą były zaangażowane służby specjalne z Polski (Departamentem I MSW), Izraela (Mosad) oraz USA (CIA).

za:
http://niewygodne.info.pl/artykul8/04265-Tworca-Art-B-u-boku-Lapida-z-Izraela.htm







Państwo Izrael zajmuje się Polakami, wkładając białe rękawiczki. To musi się skończyć. Oprócz odwołania ambasadora Izrael musi działać przeciwko Polsce w instytucjach UE, wykorzystywać wpływy w USA i domagać się stworzenia odpowiednich systemów zwrotu mienia – pisze na portalu ynetnews.com Nadav Eyal, dziennikarz Kanału Eser (Dziesiątego), jedynego izraelskiego kanału telewizyjnym, który jest dostępny również w kablówkach w Ameryce Północnej i Europie.

Jak informuje portal Stopacthr1226.org, „W czasie trwania akcji, znanej pod nazwą Polish American Capitol Hill Outreach, uczestnicy przeprowadzili setki rozmów usiłując zwrócić uwagę kongresmenów zarówno na bezpośrednie cele ustaw S.447 (Senat) i H.R.1226 (Izba Reprezentantów), jak i na ewentualne długoterminowe konsekwencje ich uchwalenia, nie tylko w Polsce, ale także i w Stanach Zjednoczonych. Uczestnicy akcji zwracali uwagę zarówno na antypolski, jak również na, mniej rozumiany, antyamerykański charakter powyżej wymienionych ustaw postulujących naruszenie istniejącących norm prawnych i stworzenie precedensu opartego na ponadprawnych rozwiązaniach jawnie dyskryminujących względem innych grup etnicznych, narodowych i religijnych”.
Reprezentanci Polonii zwracala szczególną uwagę na problem restytucji mienia pozostawionego bezpotomnie i beztestamentowo. „Postulat ten jest postrzegany jako sprzeczny z normami i tradycją prawną cywilizacji zachodniej. Stworzenie takiego precedensu musiałoby mieć dalszy negatywny wpływ na prawodawstwo amerykańskie. Mimo iż, ustawy S. 447 i H.R. 1226 nakładają na amerykańskie struktury rządowe jedynie obowiązek monitorowania i sporządzania raportów dotyczących realizacji tzw. Deklaracji Terezińskiej przez jej sygnatariuszy, w tym Polskę, doświadczenie uczy, że tego rodzaju raporty są często sporządzane w sposób tendencyjny, są upolityczniane i ostatecznie wykorzystywane jako instrumenty nacisku międzynarodowego. Przykładem tego typu działań jest postępowanie prawne Światowego Kongresu Żydów (WJC) przeciwko Szwajcarii i tzw. raport Eizenstata. Raport ten, szkalujący Szwajcarię jako bankiera nazistowskich Niemiec i pomocnika Trzeciej Rzeszy, spotkał się z olbrzymią krytyką głównego negocjatora szwajcarskiego, społeczeństwa szwajcarskiego, Rady Federacji Szwajcarskiej jak i prominentnych szwajcarskich polityków” – podkreśla portal.



Binjamin Wilkomirski. W roku 1995 stał się prawdziwą szychą na salonach. Napisał książkę o swoich przeżyciach z holokaustu. Jak podaje Ireneusz Lisiak, jeden z jej fragmentów dotyczył ataku Polaków na... sierociniec, w którym mieszkał Wilkomirski. Bo przecież co by to była za książka o holokauście, bez wątku krwiożerczych Polaków.
Jego książka wzbudziła zachwyt. Przetłumaczono ją na 12 języków. Wszystkie światowe lewicowe media pieją nad jej wspaniałością, przechodzi do kanonu. Zdobywa wiele nagród. Wśród nich - Prix Memoire de la Shoah we Francji, Jewish Quarterly w Wielkiej Brytanii i National Jewish Book Awards w USA.
Wilkomirskiego rozpoznała też, i potwierdziła jego wersję, inna ofiara holokaustu - Laura Grabowski. Wystąpiła w programie opiniotwórczej Oprah Winfrey (amerykańska Kuba Wojewódzki) i potwerdziła na oczach wzruszonej Oprah i milionów telewidzów, że rozpoznaje Wilkomirskiego i 50 lat temu widziała go w Auschwitz. Mieli wtedy po dwa lata, ale to nie szkodzi. Doskonale się pamiętają. Zresztą, to przecież normalne. Nie powiesz mi chyba, że za 50 lat nie rozpoznasz na ulicy kogoś, kogo jako niemowlak widziałeś, gdy był niemowlakiem.
Lewicowa brytyjska BBC podchwytuje wątek. Nagrywa koncert zorganizowany w synagodze Beverly Hills 19 kwietnia (Dzień Pamięci o Holokauście). Wilkomirski gra w nim na klarnecie, Laura Grabowski śpiewa utwór ,,Oda do tych najmniejszych". Dwie ofiary holokaustu na jednej scenie, po latach. Wzruszenie sięga zenitu. Łzy lecą siurkiem. Lewica w sztosie.
To tyle jeśli chodzi o lewicową, alternatywną rzeczywistość. Teraz fakty.
Wilkomirski nigdy nie był więźniem żadnego obozu.
Nie jest nawet... Żydem. Nazywa się Bruno Dössekker.
Wojnę, jako małe dziecko, spędził w Szwajcarii. W dostatku. Niczego mu nie brakowało.
Jeśli kiedykolwiek był w okupowanej lub wolnej Polsce, to jedynie jako turysta.
W swojej książce opisuje widziane oczami dziecka historie, z których niektóre wydarzyły się... zanim się urodził.
Zdemaskowania jego kłamstw, krok po kroku, podjął się szwajcarski historyk, który - początkowo odsądzany od czci i wiary, oskarżany o bluźnierstwo i negowanie holokaustu - zdołał dowieść ponad wszelką wątpliwość, że książka ,,Wilkomirskiego" to od początku do końca wymyślony stek bzdur, efekt bujnej, chorej wyobraźni autora. Wydawca książki wycofał się z dalszego publikowania jej. Melvin Jules Bukiet, syn osoby ocalonej z holokastu, nazwał go przykładem pragnienia na siłę bycia ocalonym z zagłady, w swojej najobrzydliwszej formie.
Laura Grabowski, czyli koleżanka Wilkomirskiego? Naprawdę nazywała się Laurel Rose Willson. Jako Lauren Stratford napisała 3 książki, z których najsłynniejsza - ,,Podziemie Szatana" - dotyczyła jej przeżyć z młodości, kiedy to rodziła dzieci na rytuały dla satanistycznej sekty.
Kiedy okazało się, że jej wypociny to stek bzdur, skompromitowana pisarka pod zmienionym nazwiskiem wykreowała się jako Laura Grabowski, ofiara holokaustu. Do swojego programu i mainstreamu zaprosiła ją, wspomniana już, Oprah Winfrey.
Pobierała tysiące dolarów z funduszu dla ofiar holokaustu.

środa, 14 lutego 2018

Gorszy pieniądz wypiera lepszy

"Wszystkie kodeksy moralne w swej nieskończonej głupocie i różnorodności posiadają jedną cechę wspólną: twierdzą, że znają lepsze motywy i metody od tych, które znane są naturze"

Jak pokazały psychologiczne eksperymenty przeprowadzone przez Davida McClellanda w latach 50-tych XX wieku celowe narażanie się na zbędne ryzyko jest psychologiczną strategią obronną. Patent wyglądał tak: dzieci, jak to dzieci, miały rzucać kółkami do celu. Dzieci, które wykazywały się najmniejszym głodem osiągnięć i słabym poczuciem własnej wartości („zasługiwania”) robiły rzecz skrajną – odchodziły dużo, dużo, dużo dalej niż dzieci, którym zależało na wyniku. Oczywiście, w większości nie trafiały ale odchodziły w wewnętrznym poczuciem moralnej wyższości i przekonaniem, że trudno je obwiniać za niepowodzenia, skoro są aż taaaaaaak bardzo ambitne. W skrócie, dzieci te wybierały „porażkę zawodową” by chronić się przed „porażką osobistą”. W jeszcze większym ułatwieniu – chroniły swoje ego i swoją reputację. ‚Wydawanie się’ było dla nich ważniejsze niż realne osiąganie…

piątek, 26 stycznia 2018

When you're in a hole - stop diggin'


Wszechświat jest fraktalem o niecałkowitym wymiarze bliskim 10 lub 16 w naszym rozumieniu liczb.
Spadamy w środek czarnej dziury:
w miejscu, w którym jesteśmy upływ czasu zdaje się "normalny"
"przed" nami, w kierunku środka dziury - przyspiesza, bo przecież do osobliwości o nieskończonej grawitacji prowadzi nieskończenie szybkie przyciąganie
"za" nami, widnieje wszechświat obserwowalny, szeroki na 13 mld lat
Jednocześnie badania wieku wszechświata na przestrzeni ostatnich kilkudziesięciu lat mówią o coraz wyższych wynikach.
To implikuje ciekawe wnioski
jeśli spadamy w kierunku czarnej dziury to znaczy, że "pochodzimy" z przeciwnego kierunku, zatem tam jest "początek" wszechświata z naszego punktu widzenia a nie jego cel, w który rozszerza się
nic dziwnego, że pomiary wskazują coraz starszy "wiek" skoro oddalamy się od źródła
skoro grawitacja w osobliwości jest nieskończona to nieskończona musi być tak że ilość materii, zgodnie z zasadą zerowej energii wszechświata
'it's counterintuitive': wszechświat rozszerza się ku nicości a zapada w totalność
jeśli nieskończenie przyspiesza do całości, a my patrząc widzimy całość "za sobą" to znaczy, że spadamy w całość wracając w to samo miejsce (albo w prawie to samo)
tu, gdzie wyobrażamy sobie teraźniejszość
częstotliwość cząstek to czas potrzebny do przejścia całej drogi przez czarną dziurą z powrotem do nieuchwytnego momentu teraźniejszości
nieskończoności przestrzeni i przyspieszenia nie są jednakowe - róznica między nimi to złamanie symetrii mierzone czasem
częstotliwość kwantów odpowiada rodzajowi czarnej dziury przez którą przechodzi cząstka
nieregularne częstotliwości to kombinacje różnych dziur
Do tego miejsca sięga intelekt
Stoimy na skraju przepaści, to "even horizon" rozumu
Wiem, co się tu czai ale nie mam pojęcia co czeka na dole
A tym bardziej nie mogę mieć o tym co NIE znajduje się po drugiej stronie

The Future is a Forward Escape Into the Past